Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Ολοκαύτωμα Αρκαδίου

Κορυφαία στιγμή της Κρητικής επανάστασης του 1866 ήταν το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου.Στο Αρκάδι,μοναστήρι κοντά στο Ρέθυμνο,είχαν μαζευτεί λίγοι αγωνιστές για να το υπερασπίσουν .Εκεί κατέφυγαν και πολλά γυναικόπαιδα και γέροντες για να βρουν προστασία.Οι Τούρκοι πολιόρκησαν το μοναστήρι.Οι υπερασπιστές του αντιστάθηκαν ηρωικά Ο αγώνας όμως ήταν άνισος.Οι πολιορκημένοι για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων, έβαλαν φωτιά και ανατίναξαν την πυριτιδαποθήκη .Τινάχθηκαν όλοι στον αέρα παίρνοντας στο θάνατο εκατοντάδες Τούρκους.Την ώρα της ανατίναξης μέσα στην αποθήκη βρισκόταν η πεντάχρονη Ελένη Λουκάκη που τελικά ήταν η μοναδική που σώθηκε μέσα από αυτήν την κόλαση φωτιάς.



Η Ελένη Λουκάκη. Αφηγείται στο Μητροπολίτη Τιμόθεο Βενέρη.
«Στην επανάσταση του 1866 ήμουν 5-6 ετών Ο πατέρας μου πήρε τη μητέρα μου και τα παιδιά, πέντε αδερφάκια και μας επήγε εις το Αρκάδι για να προφυλαχθούμε από τους Τούρκους. Πήγαμε στο Δραγατοκάλυβο στο κελί ενός καλογέρου που τον λέγανε Μεθόδιο.  Ο πατέρας μου είδε πρώτος τους Τούρκους όταν επλησιάζανε στο Αρκάδι. Ήταν πολύ πρωί, εορτή των Αρχαγγέλων. Είχε πάει στο κυνήγι. Όταν είδε τα τούρκικα μπαϊράκια έτρεξε στο Μοναστήρι και έδωσε είδηση στον Ηγούμενο που εκείνη την ώρα λειτουργούσε ακόμη. Ο πατέρας μου γύρισε στο Δραγατοκάλυβο και ο καλόγερος Μεθόδιος του είπε να πάρει την οικογένειά του να πάει στο Αμάρι, πριν οι Τούρκοι κόψουνε το δρόμο. Εκείνος του είπε ότι έδωσε το λόγο του στον Ηγούμενο ότι θα μείνει στο Μοναστήρι και δε φεύγει.
Μας πήρε όλους και πήγαμε στο Μοναστήρι. Δεν άργησε να αρχίσει ο πόλεμος. Ο πατέρας μου μας τοποθέτησε στο κελί του Διάκου του Πετιμέζη από την Αμνάτο ο οποίος ήταν συγγενής μας. Ήταν κι άλλοι εκεί, όλοι συγγενείς. Το κελί είχε ανώγειο και ήταν δίπλα στην πυριτιδαποθήκη. Ο πατέρας μου πήγε με κείνους που πολεμούσανε.
Θυμούμαι ότι η μητέρα μου έκλαιε και μας φιλούσε. Καθόμουν κάτω στο πάτωμα και ακουμπούσα στο στήθος της θείας μας της Αννεζίνας. Από μια τρύπα που είχεν ο οντάς έβλεπα ένα άνδρα ο οποίος κρατούσε κάτι και επηγαινόρχετο (Θα ήταν ο Γιαμπουδάκης). Έξαφνα είδα μια φλόγα η οποία δεν μας έβλαψε. Τίποτε άλλο δεν θυμούμαι παρά μόνον ότι ήμουν πετρωμένη και ότι κάποιος με έβγαλεν από μέσα από τσι πέτρες. Μου έπλυνε το πρόσωπο και με ρώτησε αν ήθελα νερό, αλλά δεν μου έδωσε. Φαίνεται ότι ήμουν ζεστή από τα φλογισμένα ερείπια και έκρινε καλό να μη μου δώσει, μήπως με βλάψει. Ο άνθρωπος αυτός  με τραβούσε από το χέρι και πήγε μπροστά στους στάβλους. Είδα εκεί στρατό και πολύ κόσμο. Οι Τούρκοι με ρώτησαν τίνος είμαι. Εγώ τους είπα: του «Μαρκουλιού», γιατί έτσι ήταν γνωστός ο πατέρας μου. Οι χωριανοί μας Τούρκοι με φέρανε στον πατέρα μου, ο οποίος δυσκολεύτηκε να με αναγνωρίσει γιατί ήμουν μαυρισμένη και πληγωμένη από το μπαρούτι. Εγώ τον εγνώρισα και του φώναξα. Όταν ο στρατός μας πήρε από τους στάβλους, μου έβαλε το φέσι του διότι είχε βρέξει και είχε υγρασία. Με έβαλε πάνω στον ώμο του και για τούτο δεν του έδεσαν οι Τούρκοι τα χέρια. Μας πήγαν στο Ρέθεμνος…».




«Το Αρκάδι δια των αιώνων», Τ. Βενέρη – Μητροπολίτου Κρήτης – Αθήναι 1938.




Δείτε την συγκινητική αφήγηση μέσα από το ντοκυμαντερ αφιερωμένο στη μέρα αυτή.



Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος θεατρικός συγγραφέας Ιάκωβος Καμπανέλης

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης είχε γεννηθεί στη Νάξο το 1922. Το 1935 η οικογένειά του μετακομίζει μόνιμα στην Νίκαια.

Το 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν, όπου κρατήθηκε μέχρι τις 5 Μαΐου 1945, οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Το πρώτο του θεατρικό έργο του ήταν «Ο Χορός πάνω στα στάχυα», ενώ ανάμεσα στα πιο γνωστά του έργα είναι τα εξής: «Έβδομη μέρα της δημιουργίας», «Η Αυλή των θαυμάτων», «Ηλικία της νύχτας», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Γειτονιά των Αγγέλων», «Βίβα Ασπασία», «Οδυσσέα γύρισε σπίτι», «Αποικία των τιμωρημένων», «Το μεγάλο μας τσίρκο», «Ο εχθρός λαός» και «Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα».

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης έγραψε, επίσης, σενάρια κινηματογραφικών ταινιών, ανάμεσά τους της Στέλλας του Μιχάλη Κακογιάννη, του Δράκου του Νίκου Κούνδουρου και του Κορίτσια στον Ήλιο του Βασίλη Γεωργιάδη.

"Παραμύθι χωρίς όνομα"


Το Μάιο του 2009 η Στ1 του σχολείου μας ανέβασε τη θεατρική παράσταση του Ιάκωβου Καμπανέλη ¨Παραμύθι χωρίς όνομα" ,βασισμένη στο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα και
μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.Η καταπληκτική αυτή παράσταση ανέβηκε στο θέατρο Επανομής και ενθουσίασε τους θεατές που την παρακολούθησαν.

Βίντεο από την παράσταση


Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Ο Καραγκιόζης σto ΄21( Μια εκπληκτική παράσταση)


Τρεις εκπληκτικές παραστάσεις δώσανε το πρωί της Τετάρτης οι μαθητές της Στ1 και πραγματικά ξεσήκωσαν τους μαθητές του σχολείου μας.Το πολύ ωραίο σενάριο (του συναδέλφου Λώλη Δημήτρη),οι καταπληκτικές φιγούρες,το παίξιμο το παιδιών και τα τραγούδια της παράστασης ήταν τα συστατικά μιας παράστασης που δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τις επαγγελματικές.Τα παιδιά πραγματικά το χάρηκαν, αφού γνώρισαν την αποθέωση από τους μικρούς θεατές  που συμμετείχαν κι αυτοί ενεργά στις παραστάσεις.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι φιγούρες φτιάχτηκαν από τα ίδια τα παιδιά, τις φωνές και το παίξιμο των φιγούρων κάνανε τα παιδιά ,όπως και τη ρύθμιση ήχου και τη βιντεοσκόπηση. Μπράβο σε όλα τα παιδιά της τάξης ,που κουράστηκαν πολύ, αλλά το αποτέλεσμα και το χειροκρότημα τους αντάμειψε.




      Αναμνηστική φωτογραφία μετά το τέλος των παραστάσεων



Δείτε στιγμιότυπα από την παράσταση



Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Κρετσάιζεν Καρλ (1794-1878) Ο ζωγράφος των αγωνιστών του ΄21



Ο Karl Krazeisen, Βαυαρός αξιωματικός του πεζικού και ερασιτέχνης ζωγράφος, γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1794 στο Καστελλάουμ του Παλατινάτου και πέθανε στο Μόναχο στις 27 Ιανουαρίου 1878. Πήρε μέρος στις επιχειρήσεις της πατρίδας του κατά του Ναπολέοντα (1813-1814). Το 1826, υπακούοντας στο ρομαντισμό και το φιλελληνισμό της εποχής, ήρθε στην Ελλάδα για να πολεμήσει υπέρ της ανεξαρτησίας των Ελλήνων. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα σχεδίασε διάσημες μορφές του Αγώνα και έχοντας συναίσθηση της αξίας των έργων του, γυρίζοντας στο Μόναχο το 1827 προχώρησε σε λιθογράφηση των σχεδιασμάτων του και έκδοσή τους στο γνωστό λεύκωμα Bildmisse ausgezeichneler Griechen und Philhellenen, nebst einigen Ansichten und Trachten, που τυπώθηκε σε επτά τεύχη, από το 1828 έως το 1831. Τα σχεδιάσματα του Krazeisen έδωσαν τη δυνατότητα να παρουσιασθούν σεπτές μορφές του 1821 που η μορφή τους αναπαριστά και την αγωνία, την ελπίδα του Αγώνα του ελληνικού έθνους. Συνολικά σχεδίασε 91 έργα, ανάμεσα τους υδατογραφίες, τοπία, αρχαιότητες, πολεμικές συνθέσεις και βέβαια οι προσωπογραφίες των πρωταγωνιστών του 1821. Τα περισσότερα έργα έγιναν με μολυβί και σε χαρτί μικρού μεγέθους.



Οι προσωπογραφίες των ηρώων του ΄21 όπως τους ζωγράφισε ο φιλέλληνας 
Κρατσάιζεν Καρλ (σπάνιο λεύκωμα).












Μορφές και στιγμές του '21


Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

1821.Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος

Όλη η Ελληνική Επανάσταση σε ένα δεκάλεπτο βίντεο.


Ο Καραγκιόζης στην Επανάσταση του '21

Άλλη μια επετειακή παράσταση του θρυλικού μας ήρωα του Καραγκιόζη ανεβάζει η Στ1 του σχολείου μας..Αυτήν τη φορά ο ήρωάς μας θα γράψει χρυσές σελίδες στην Ελληνική Επανάσταση βοηθώντας όλους τους γνωστούς ήρωες .Μετά λοιπόν από την περσινή επιτυχία που είχε η παράσταση " Ο Καραγκιόζης στην Άλωση της Πόλης" οι μαθητές της τάξης μας έφτιαξαν με πολύ μεράκι τις νέες φιγούρες και προετοιμάζονται πυρετωδώς για τις τρεις παραστάσεις που θα δώσουν την Τετάρτη και θα τις παρακολουθήσει όλο το σχολείο.






Φωτογραφίες από τις φιγούρες και τις πρόβες.










Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Κεφ.11 Συγγενικές σχέσεις(Δύσκολοι αποχαιρετισμοί ο μπαμπάς μου)



  "Σινεμά ο παράδεισος" της Στ1


Δυσκολοι Αποχαιρετισμοι: Ο Μπαμπας μου (2002)






Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 27 Δεκ 2002        
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ελληνικά
ΣκηνοθετηςΠεννυ Παναγιωτοπουλου
Σεναριογράφος:Πεννυ Παναγιωτοπουλου
Μουσική: Σταύρος Σοφιανόπουλος
Παίζουν:
Στελιος Μαινας :Πατέρας Ηλία
Ιωάννα Τσιριγκούλη:Μητέρα Ηλία
Χρηστος Μπουγιωτας:Αδερφός Ηλία

Πλοκή:
Ο Ηλιας, ενα δεκαχρονο αγορι που ζει στην Αθηνα στα τελη της δεκαετιας του ΄60, χανει ξαφνικα τον πατερα του. Η υπολοιπη οικογενεια προσπαθει να συνηθισει την καινουρια πραγματικοτητα, καθενας με το δικο του τροπο, εκτος απο το μικρο αγορι που αρνειται να πιστεψει οτι ο πατερας του ειναι νεκρος. Στο δικο του κοσμο το ανεπαντεχο αυτο γεγονος, σημαδευει καταλυτικα τη ζωη του. 



ΒΡΑΒΕΙΑ:
ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ & ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ -
 ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 2002 
ΒΡΑΒΕΙΟ FIPRESCI & Β΄ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ στο 43ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝ/ΦΟΥ ΘΕΣ/ΚΗΣ 
ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ απο την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΠΕΚΚ) 


                                                                                                       cine.gr

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Διονύσιος Σολωμός-Ελεύθεροι Πολιορκημένοι


Διονύσιος Σολωμός

Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός γεννήθηκε το 1798 στη Ζάκυνθο. Το 1807 πήγε μαζί με το δάσκαλό του Σάντο Ρόσι στη Βενετία για σπουδές. Γρήγορα όμως εκδήλωσε και την ποιητική του κλίση γράφοντας στίχους στα ιταλικά. Το 1818 γύρισε στη Ζάκυνθο και καθώς ήταν επηρεασμένος από τα ιταλικά, συνέχισε να γράφει ποιήματα στην ιταλική γλώσσα. Το 1822 όμως γνώρισε το Σπυρίδωνα Τρικούπη οοποίος τον παρότρυνε να γράψει και στην ελληνική και μάλιστα στη δημοτική. Το πρώτο ποίημα του Σολωμού στα ελληνικά ήταν η "Ξανθούλα". Από τότε αφιερώθηκεαποκλειστικά στη λογοτεχνία. Ούτε παντρεύτηκε, ούτε δούλεψε ποτέ γιατί δεν είχε βιοποριστικό πρόβλημα.. Από το πρωί μέχρι το βράδυ η μοναδική του ενασχόληση ήταν το διάβασμα και το γράψιμο. Το 1828 ο Σολωμός εγκατέλειψε την Ζάκυνθο και πήγε στην Κέρκυρα. Ωστόσο η Κέρκυρα θα σταθεί αφορμή να αλλάξει τρόπο ζωής. Εκεί κλονίστηκε η υγεία του και τελικά στις 21 Φεβρουαρίου 1857 νικήθηκε απ' το χάρο. Η φήμη του ήταν τόσο μεγάλη που τη μέρα του θανάτου του κηρύχτηκε δημόσιο πένθος.




Το έργο του Σολωμού


 Ο Σολωμός υπήρξε πολυγραφότατος, ωστόσο δεν άφησε πολλά έργα του γιατί φιλοδοξούσε να πετύχει το τέλειο και από άποψη μορφής μα και περιεχομένου. Έγραφε και έσκιζε συνεχώς. Σ' αυτό μάλιστα οφείλεται και το γεγονός ότι άφησε και έργα ημιτελή . Ήθελε πρώτα να είναι αυτός ευχαριστημένος και ύστερα οι άλλοι. Αυτό ζημίωσε τη λογοτεχνία μας που στερήθηκε τα κατεστραμμένα έργα του, γιατί ο Σολωμός έκρινε τα
έργα του με μεγάλη αυστηρότητα. Η συνολική λογοτεχνική παραγωγή του Σολωμού κρίθηκε απ' όλους ως πολύ αξιόλογη. Και πράγματι τέτοια είναι. Μερικά απ' τα σπουδαιότερα έργα του είναι: «Ύμνος εις την ελευθερίαν», «Ωδή στον Λόρδο Μπάιρον», «Λάμπρος», «Ελεύθεροι πολιορκημένοι» ," Κρητικός", "Η Γυναίκας της Ζάκυνθος"κ.α.






Απόσπασμα από τη "Γυναίκα της Ζάκυνθος"


  Και εσυνέβηκε αυτές τες ημέρες, οπού οι Τούρκοι επολιορκούσαν το Μισολόγγι, και σκεδόν ολημέρα και συχνά και τη νύχτα έτρεμε η Ζάκυθο από το κανόνισμα το πολύ·
    και πολλές γυναίκες Μισολογγίτισες επερπατούσαν τριγύρω γυρεύοντας για τους άνδρες τους, για τα παιδιά τους, για τ' αδέλφια τους, που επολεμούσανε.

    


Ο Κρητικός

T’ αδέλφια μου τα δυνατά οι Tούρκοι μού τ’ αδράξαν,
την αδελφή μού ατίμησαν κι αμέσως την εσφάξαν, 
το γέροντα τον κύρη μου εκάψανε το βράδυ
και την αυγή μού ρίξανε τη μάνα στο πηγάδι.
Στην Kρήτη . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 





Ελεύθεροι Πολιορκημένοι


Σχεδίασμα Α΄


«Tο χάραμα επήρα
Tου Ήλιου το δρόμο,
Kρεμώντας τη λύρα
Tη δίκαιη στον ώμο,―
Kι’ απ’ όπου χαράζει
Ώς όπου βυθά,

Tα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.» 






Το χάραμα επήρα
Τραγουδά
η Νένα Βενετσάνου



Οι Μισολογγίτισσες
(κι εσυνέβηκε)




Ελεύθεροι Πολιορκημένοι 
Σχεδίασμα Β΄

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει·
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει.
Tα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει·
Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει:
«Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι;
Oπού συ μούγινες βαρύ κι’ ο Aγαρηνός το ξέρει.» 

 H ζωή που ανασταίνεται με όλες της τες χαρές, αναβρύζοντας ολούθε, νέα, λαχταριστή, περιχυνόμενη εις όλα τα όντα· η ζωή ακέραιη, απ’ όλα της φύσης τα μέρη, θέλει να καταβάλη την ανθρώπινη ψυχή·

Mάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη,
H μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι·
Mε χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει·
Όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.

Tρέμ’ η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της.


 . . . . . . . . . . . Στην πεισμωμένη μάχη

Σφόδρα σκιρτούν μακριά πολύ τα πέλαγα κι’ οι βράχοι, 
Kαι τα γλυκοχαράματα, και μες στα μεσημέρια, 
Kι’ όταν θολώσουν τα νερά, κι’ όταν εβγούν τ’ αστέρια. 
Φοβούνται γύρου τα νησιά, παρακαλούν και κλαίνε, 
Kι’ οι ξένοι ναύκληροι μακριά πικραίνονται και λένε: 
«Aραπιάς άτι, Γάλλου νους, σπαθί Tουρκιάς μολύβι, 
Πέλαγο μέγα βράζ’ ο εχθρός προς το φτωχό καλύβι.» 






Άκρα του τάφου σιωπή
(Ν.Ξυλούρης)



Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
Σχεδίασμα Γ΄

Δεν τους βαραίν’ ο πόλεμος, αλλ’ έγινε πνοή τους,
. . . . . . . . . . . . . . . . . . κι’ εμπόδισμα δεν είναι
Στες κορασιές να τραγουδούν και στα παιδιά να παίζουν.

Aπό το μαύρο σύγνεφο κι’ από τη μαύρη πίσσα,
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Aλλ’ ήλιος, αλλ’ αόρατος αιθέρας κοσμοφόρος
O στύλος φανερώνεται, με κάτου μαζωμένα
Tα παλληκάρια τα καλά, μ’ απάνου τη σημαία,
Που μουρμουρίζει και μιλεί και το Σταυρόν απλώνει
Παντόγυρα στον όμορφον αέρα της αντρείας, 








Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Επίσκεψη στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα

Την Τρίτη 1 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη επίσκεψη της Στ΄τάξης στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα . Στη διάρκεια της επίσκεψης οι μαθητές ξεναγήθηκαν στο πανέμορφο νεοκλασικό κτίριο ,το οποίο έπαιξε σπουδαίο ρόλο στο Μακεδονικό Αγώνα σαν ελληνικό προξενείο,θαύμασαν τις συλλογές του μουσείου με εκθέματα από το Μακεδονικό Αγώνα και τους Βαλκανικούς Πολέμους,μυήθηκαν στα μυστικά τους από την ξεναγό του μουσείου και η επίσκεψη έκλεισε με την παρακολούθηση μιας καταληκτικής ταινίας αφιέρωμα στα χρόνια εκείνα στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του μουσείου.


Φωτογραφίες από την επίσκεψη