ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Στα πλαίσια του μαθήματος της φετινής ιστορίας η τάξη μας θα επισκεφτεί το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα ,που στεγάζεται σε ένα από τα πιο ιστορικά νεοκλασικά κτίρια της Θεσσαλονίκης.Ευκαιρία λοιπόν να γνωρίσουμε την ιστορία του κτιρίου.

Το Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, δίπλα στο μητροπολιτικό ναό του Γρηγορίου Παλαμά, στην οδό Προξένου Κορομηλά 23. Το κτίριο, σχεδιασμένο από το διάσημο αρχιτέκτονα Έρνστ Τσίλερ, κατασκευάστηκε μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1890, που έπληξε την πόλη και ολοκληρώθηκε το 1893. Το νέο κτίριο ανεγέρθηκε με δωρεά του Ανδρέα Συγγρού στη θέση παλαιότερου κτίσματος της Εφορείας των Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων της Θεσσαλονίκης. Το κτίριο ενοικιάστηκε από το ελληνικό κράτος για να στεγάσει το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας, το οποίο άλλωστε βρισκόταν στην ίδια περιοχή και παλαιότερα. Ο πρώτος Έλληνας πρόξενος, που εργάστηκε στο νεοκλασικό αυτό κτίριο, ήταν ο Γ. E. Δοκός.

Κατά την περίοδο 1904-1908 το ελληνικό προξενείο της Θεσσαλονίκης αναδείχθηκε σε επιτελικό κέντρο του Μακεδονικού Αγώνα. Επικεφαλής ήταν μια σημαντική προσωπικότητα, ο γενικός πρόξενος Λάμπρος Κορομηλάς. Στα τρία χρόνια της θητείας του στη Θεσσαλονίκη ο Κορομηλάς κατάφερε να συντονίσει όλες τις ελληνικές οργανώσεις της Μακεδονίας, ώστε να δρουν αποτελεσματικά, σχεδόν υπό ενιαία διοίκηση. Στο κτίριο του προξενείου, γνωστό ως «Κέντρο», εγκαταστάθηκαν επίλεκτοι αξιωματικοί, που ανέλαβαν, ως «ειδικοί γραφείς», το ρόλο των επιτελών. Αυτοί ήταν οι ουσιαστικοί αποδέκτες των σχετικών αναφορών, αυτοί εκτιμούσαν την κατάσταση, έδιναν οδηγίες, συναντούσαν εκκλησιαστικούς και εκπαιδευτικούς παράγοντες, καλύπτοντας ακόμη και οπλαρχηγούς.

Με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 η Μακεδονία απελευθερώνεται και ενσωματώνεται στο ελληνικό κράτος. Η υπηρεσία του προξενείου διαλύεται και το κτήριο περνά σε δημόσια χρήση. Για ένα διάστημα στέγασε ένα δημοτικό σχολείο. Η κατάσταση του κτιρίου χειροτέρευε διαρκώς. Ήδη το 1930 το κτήριο αναφέρεται από παλαιό αγωνιστή ως «παμπάλαιο». Ο ίδιος εξέφραζε τη βεβαιότητα ότι θα κατεδαφιστεί αργά ή γρήγορα και προσδοκούσε ότι μια πλατεία στη θέση του με μια αφιερωματική πλάκα θα περιέσωζε τη μνήμη του Αγώνα. Ευτυχώς διαψεύστηκε.

Μετά το μεγάλο σεισμό της Θεσσαλονίκης του 1978, που προκάλεσε αρκετές ζημιές, το κτήριο ανακαινίστηκε και παραχωρήθηκε στο Σωματείο «Οι Φίλοι του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα», προκειμένου να στεγάσει κάθε είδους κειμήλια και μαρτυρίες για το σημαντικό αυτό κεφάλαιο της νεοελληνικής ιστορίας.

Στις 27 Οκτωβρίου 1982, το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα εγκαινιάστηκε από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή.

                                                                              Πηγή:http://www.imma.edu.gr

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΑΠΥΡΩΝ

Στα πλαίσια του προγράμματος "Βυζαντινή Θεσσαλονίκη" η τάξη μας προχώρησε στην κατασκευή παπύρων με απλά υλικά η οποία συνδυάστηκε με κείμενο στη βυζαντινή γραφή με πένα. Η κατασκευή είναι απλή και εύκολη και τα αποτελέσματα εντυπωσιακά.
Θα χρειαστείτε μόνο ένα κουτάκι νες καφέ,κόλα ατλακόλ ,πινέλα και χαρτί Α4,Α3 ή χαρτόνι κάνσον λευκό για να το κόψετε στο μήκος που θέλετε. Για πιο ωραίο αποτέλεσμα κολλήστε στις άκρες του παπύρου ,αν έχει αρκετό μήκος, δύο κυλινδρικά ξύλα (ειλητάριο).
Μια παλιά  μαθήτριά μας ,η Κωνσταντίνα, είχε γράψει τις οδηγίες κάνοντας αυτά τα καταπληκτικά σκίτσα.Ξεκινήστε την κατασκευή ακολουθώντας τα σκίτσα και καλή επιτυχία.

Οι οδηγίες

Το αποτέλεσμα

Ειλητάριο

Απλός πάπυρος

28 Οκτωβρίου 1940

Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι 'Ελληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θά λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

Winston Churchil

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΄40

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Β΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Χρονολογία	Γεγονότα
1936	Ο Χίτλερ συμμαχεί με τον ηγέτη της φασιστικής Ιταλίας Μουσολίνι (Άξονας Βερολίνου-Ρώμης) και από κοινού αρχίζουν να εφαρμόζουν επιθετική πολιτική απέναντι σε άλλες χώρες.
1939	Ο γερμανικός στρατός κάνει εισβολή στην Πολωνία, που την ασφάλειά της έχει    εγγυηθεί η Αγγλία. Αγγλία και Γαλλία, κηρύσσουν πόλεμο στις δυνάμεις του Άξονα.
15 Αυγούστου 1940	Τορπιλισμός του αντιτορπιλικού «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου.
28η Οκτωβρίου 1940	Ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι ζητά την παράδοση της Ελλάδας από τον πρωθυπουργό και η απάντηση είναι: ΟΧΙ.
Μάρτιος 1941	Η ιταλική επίθεση συντρίβεται στα βουνά της Πίνδου.
6 Απριλίου 1941	Επίθεση των Γερμανών στην Ελλάδα από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα (ηρωική αντίσταση στο Ρούπελ).
27 Απριλίου 1941	Υψώνεται στην Ακρόπολη η γερμανική σημαία.
1941	Ο Χίτλερ κάνει εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, παρ΄όλο που είχε υπογράψει «σύμφωνο μη επίθεσης».
Δεκέμβριος 1941	Η Ιαπωνία, σύμμαχος της Γερμανίας, βομβαρδίζει απρόκλητα τον αμερικανικό στόλο στη Χαβάη. Τότε μπαίνει στον πόλεμο και η Αμερική (Η.Π.Α.) και ο πόλεμος γίνεται παγκόσμιος.
Χειμώνας 1941-1942	Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί από την πείνα, στην Αθήνα και στον Πειραιά. Οργάνωση της αντίστασης. Υποχρεωτική αποστολή Ελλήνων εργατών στην Γερμανία.
25 Νοεμβρίου 1942	Ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου. Καθυστέρηση του ανεφοδιασμού των στρατευμάτων του Άξονα, που πολεμούσαν στην Αφρική.
12 Οκτωβρίου 1944	Απελευθέρωση της Ελλάδας. Πανηγυρισμοί και ζητωκραυγές για την πολυπόθητη λευτεριά, ύστερα από 1.264 μέρες.
Αύγουστος 1945	Ολοκληρωτική καταστροφή των Ιαπωνικών πόλεων Χιροσίμα και Ναγκασάκι από ατομικές βόμβες που ρίχνουν οι Αμερικανοί για να εξαναγκάσουν την Ιαπωνία σε παράδοση.
1945	Ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος λήγει με συντριπτική ήττα των δυνάμεων του Άξονα. Εκατομμύρια θύματα, ερειπωμένες πόλεις, κατεστραμμένες οικονομίες, φρίκη και απελπισία.
1947	Η Ελλάδα καταφέρνει να προσαρτήσει τα Δωδεκάνησα, τα οποία μέχρι τότε ήταν στην Ιταλική κατοχή.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ 1941-44

ΚΑΤΑΧΝΙΑ

  Καταχνιά βαριά, σκοτεινή καταχνιά, ο ήλιος δεν πέφτει πάνω στα σπίτια ,το φως έχει σβήσει από τα πρόσωπα των ανθρώπων,η Αθήνα δεν φαίνεται,η Ελλάδα δεν φαίνεται,παντού καταχνιά,οι άνθρωποι με τους γιακάδες τους σηκωμένους φεύγουνε γρήγορα,η πείνα με το μαύρο δρεπάνι της πηγαινοέρχεται στους δρόμους........

ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Νεκροί πολέμου1940-41: 13.327

Εκτελεσμένοι: 56.225

Θανόντες όμηροι στα γερμανικά στρατόπεδα:105.00

Νεκροί από βομβαρδισμούς:7.120

Νεκροί σε μάχες της Εθνικής Αντίστασης:20.650

Νεκροί στη Μέση Ανατολή:1.100

Νεκροί Εμπορικού Ναυτικού:3.500

Νεκροί από πείνα και ασθένειες:600.000

Απώλειες από υπογεννητικότητα:300.000

Σύνολο απωλειών:  1.106.922

Ο Καραγκιόζης στην άλωση της Πόλης

Στα πλαίσια του προγράμματος  "Βυζαντινή Θεσσαλονίκη" η τάξη μας παρουσίασε την παράσταση "Ο Καραγκιόζης  στην άλωση της Πόλης ".Την παράσταση παρακολούθησαν όλες οι τάξεις του σχολείου και κέρδισε το χειροκρότημα όλων.Η παράσταση ήταν δημιούργημα των παιδιών της τάξης και χρειάστηκε αρκετός κόπος για να στηθεί .Οι φιγούρες, η κατασκευή του μπερντέ έγιναν από τα ίδια παιδιά ,τα οποία ήταν και οι πρωταγωνιστές του έργου στο οποίο Καραγκιόζης και Χατζιαβάτης βρίσκονται μέσα στην Κωνσταντινούπολη τις μέρες της άλωσης και παρά τη βοήθεια που προσφέρουν στον αυτοκράτορα Κ. Παλαιολόγο τελικά θυσιάζουν τη ζωή τους για την πατρίδα.

Οι δημιουργοί της παράστασης

Οι καραγκιοζοπαίχτες

Οι ήρωες

Σκηνές από την παράσταση

Το μισό πιθάρι(γράφω τη συνέχεια της ιστορίας)

"Ό,τι αγαπήσαμε πολύ κι αληθινά, ποτέ δεν πεθαίνει"

Το μισό πιθάρι : Η σχέση της εγγονής Ελένης με τον παππού Μανώλη, οι ιστορίες του, αλλά και η προσπάθεια της μικρής να καταλάβει τα μυστικά του, όλα αυτά παρουσιάζονται στο πολύ προσεγμένο βιβλίο της Φωτεινής Φραγκούλη. Ο μικρασιάτης παππούς μπολιάζει την εγγονή όχι με το μίσος για το γειτονικό λαό, αλλά με αγάπη για εκείνα τα χώματα. Κι εκείνη, όταν μεγαλώνει καταλαβαίνει όσα της έλεγε ο παππούς της. Ότι το άλλο μισό πιθάρι, αυτό που λείπει απ' το δικό τους πιθάρι, βρίσκεται απέναντι! Οι μικροί αναγνώστες μαθαίνουν ότι η αναζήτηση δε σταματά στα παιδικά χρόνια, αφού κάθε απάντηση, κάθε ανακάλυψη, έχει το χρόνο της. 

Το άλλο μισό πιθάρι

(Η συγκινητική συνέχεια της ιστορίας όπως τη φαντάστηκε η μαθήτρια της Στ1 Κοψαχείλη Γωγώ.)

Η Ελένη έχει μεγαλώσει πια. Δεν είναι κοντά της ο παππούς Μανώλης να της λέει ιστορίες. Μα ακόμα δεν μπορεί να βγάλει απ’ το μυαλό της το μισό πιθάρι που βρίσκεται κάπου στη Μικρά Ασία…

Αποφάσισε λοιπόν να πάει να το βρει. Να ζήσει λίγη από τη μαγεία των αγαπημένων της ιστοριών. Πήρε το μικρό καραβάκι απ’ το νησί και πέρασε απέναντι στα παράλια της Μικράς Ασίας.

Με το που πάτησε το πόδι της στο γιαλό κι αντίκρισε τα υπέροχα κάτασπρα βότσαλα να λαμπυρίζουν και να δίνουν στη θάλασσα ένα χρυσογάλανο χρώμα , κατάλαβε τη μεγάλη νοσταλγία του παππού Μανώλη για την πατρίδα του. Αρχικά μπήκε σε μια πολυσύχναστη αγορά. Ο κόσμος, τα χρώματα, οι ήχοι, οι μυρωδιές έμπλεκαν μεταξύ τους τόσο ταιριαστά!

Μετά από πολλές ώρες περιπλάνησης, βρέθηκε σε μια όμορφη, πλακόστρωτη γειτονιά, που οι βασιλικοί μοσχοβολούσαν στα παράθυρα. Ένα μικρό ποτάμι, διέσχιζε την πλατεία του χωριού. Κάτω απ’ το ξύλινο γεφυράκι κολυμπούσαν μερικές πολύχρωμες πάπιες.

Οι άνθρωποι φιλικοί και φιλόξενοι. Όσους αντάμωσε της φάνηκαν τόσο γνώριμοι από τις διηγήσεις του παππού της, που ένιωσε σαν να τους ήξερε χρόνια. Της πρόσφεραν λουκούμι και δροσερό νερό.

Ξαφνικά βλέπει μπροστά της ένα μισογκρεμισμένο σπίτι που οι κισσοί του ξεπρόβαλαν μέσα απ’ τα μισοσπασμένα παράθυρα. Στον κήπο με τα ξεραμένα λουλούδια υπήρχε ένα σπασμένο πιθάρι. Το μυαλό της Ελένης πήγε αμέσως στο πιθάρι του παππού. Το πιθάρι της νοσταλγίας, της σκέψης και της ψυχής του.

Χαρά και λύπη πλημμύρισαν την ψυχή της. Στο δρόμο της επιστροφής δεν την συνόδευαν μόνο οι γλάροι ,αλλά και οι αναμνήσεις από τις ιστορίες του παππού Μανώλη που ζωντάνεψαν με αυτή της την επίσκεψη.  

Μικρά Ασία-Σμύρνη(τραγουδά η Σοφία Παπάζογλου)

Ταξιδεύοντας στον κόσμο -Διώρυγα Παναμά

Ο 13ος άθλος;

Ίσως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ανθρώπου και της Μηχανικής είναι η Διώρυγα του Παναμά...ή μήπως ο 13ος άθλος όπως δείχνει και η αφίσα που κέρδισε το διαγωνισμό.

Ένα έργο που για να ολοκληρωθεί έκανε 12 χρόνια και ενώνει τους 2 ωκεανούς Ατλαντικό από το λιμάνι του CRISTOBAL και τον Ειρηνικό στο λιμάνι της BALBOA μέσω μιας τεχνητής διώρυγας μήκους 92χλμ διαμέσου ενός ορεινού όγκου της Κεντρικής Αμερικής...
 Αυτό ήταν και το κυριότερο πρόβλημα , γατί η λίμνη που υπάρχει μέσα στον ορεινό αυτό όγκο είναι περίπου 100 μέτρα πιο ψηλά από την στάθμη των ωκεανών. . . Έτσι έπρεπε να βρεθεί ένας τόπος να ανυψώνονται τα πλοία μέχρι αυτό το ύψος.
 Ένα έργο που την κατασκευή και διάνοιξή του ξεκίνησαν οι Γάλλοι αλλά λόγω των πολλών θανάτων από αρρώστιες μέσα στην τροπική βλάστηση αλλά και λόγω πολλών ατυχημάτων εγκατέλειψαν την προσπάθεια για να την αναλάβουν οι Αμερικάνοι το 1903 και να την παραδώσουν σε λειτουργία στις 15 Αυγούστου το 1914.
Δημιουργήθηκε κατ αρχάς λοιπόν μία τεράστια τεχνητή λίμνη και 3 ενότητες που έχουν 3 δεξαμενές η καθεμιά (κάτι σαν μπανιέρες) 

Σκοπός αυτών των δεξαμενών, βασισμένων στην αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων, είναι να ανυψώνουν ή να κατεβάζουν τα πλοία σε διαδοχικά επίπεδα.

Κάθε δεξαμενή έχει μήκος= 305 μ , πλάτος= 33.5μ και βάθος= 26μ

Έτσι το μεγαλύτερο μέγεθος ενός πλοίου για να μπορέσει να περάσει είναι :

Μήκος=295μ Πλάτος= 32μ και Βύθισμα= 12μ .

Ο τύπος αυτών των πλοίων ονομάζεται PANAMAX.

Στα πλευρικά τοιχώματα των δεξαμενών υπάρχουν σιδηροδρομικές ράγες όπου κινούνται οδοντωτά τρενάκια τα οποία "δένουν και τραβούν" το πλοίο μέσα στην δεξαμενή. 

Στις πρώτες δεξαμενές Gatun το πλοίο που κατευθύνεται από τον Ατλαντικό προς το Ειρηνικό ανυψώνεται διαδοχικά 25μ για να μπορέσει να φτάσει στο ύψος της τεχνητής λίμνης.Αφού διασχίσει περίπου 33 μίλια φτάνει στην δεύτερη συστοιχία δεξαμενών P.Miguel όπου κατεβαίνει 9μ για να μπει στην λίμνη Μιραφλόρες. Και τέλος φτάνει στις τελευταίες δεξαμενές Miraflores όπου κατεβαίνει πάλι διαδοχικά αλλά 20μ για να έρθει στο ύψος των υδάτων του Ειρηνικού ωκεανού.

Κάντε κλικ εδώ και συνδεθείτε με το σάιτ της διώρυγας .

Δείτε το βίντεο

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ 1870-1904

Ημέρα μνήμης .Σαν σήμερα στις 13 Οκτωβρίου 1904 στη Στάτιστα Καστοριάς έπεσε ο ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα Παύλος Μελάς.

Τετρασέλιδο ποίημα για τον ήρωα γραμμένο στις 12 Οκτωβρίου 1905 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου,δείγμα της συγκίνησης που προκάλεσε ο θάνατός του.

Γράμμα μετά το θάνατο

Ο τελευταίος αποχαιρετισμός

Ο θάνατος του Παύλου