Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012

Αλβανικό Έπος-Γερμανική Κατοχή 1940-44



Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι 'Ελληνες 

πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι 

ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.

Winston Churchil




ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΄40















Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ





ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Β΄ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Χρονολογία
Γεγονότα
1936
Ο Χίτλερ συμμαχεί με τον ηγέτη της φασιστικής Ιταλίας Μουσολίνι (Άξονας Βερολίνου-Ρώμης) και από κοινού αρχίζουν να εφαρμόζουν επιθετική πολιτική απέναντι σε άλλες χώρες.
1939
Ο γερμανικός στρατός κάνει εισβολή στην Πολωνία, που την ασφάλειά της έχει    εγγυηθεί η Αγγλία. Αγγλία και Γαλλία, κηρύσσουν πόλεμο στις δυνάμεις του Άξονα.
15 Αυγούστου
1940
Τορπιλισμός του αντιτορπιλικού «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου.
28η Οκτωβρίου 1940
Ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι ζητά την παράδοση της Ελλάδας από τον πρωθυπουργό και η απάντηση είναι: ΟΧΙ.
Μάρτιος
1941
Η ιταλική επίθεση συντρίβεται στα βουνά της Πίνδου.
6 Απριλίου
1941
Επίθεση των Γερμανών στην Ελλάδα από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα (ηρωική αντίσταση στο Ρούπελ).
27 Απριλίου
1941
Υψώνεται στην Ακρόπολη η γερμανική σημαία.
1941
Ο Χίτλερ κάνει εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, παρ΄όλο που είχε υπογράψει «σύμφωνο μη επίθεσης».
Δεκέμβριος
1941
Η Ιαπωνία, σύμμαχος της Γερμανίας, βομβαρδίζει απρόκλητα τον αμερικανικό στόλο στη Χαβάη. Τότε μπαίνει στον πόλεμο και η Αμερική (Η.Π.Α.) και ο πόλεμος γίνεται παγκόσμιος.
Χειμώνας
1941-1942
Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί από την πείνα, στην Αθήνα και στον Πειραιά. Οργάνωση της αντίστασης. Υποχρεωτική αποστολή Ελλήνων εργατών στην Γερμανία.
25 Νοεμβρίου
1942
Ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου. Καθυστέρηση του ανεφοδιασμού των στρατευμάτων του Άξονα, που πολεμούσαν στην Αφρική.
12 Οκτωβρίου
1944
Απελευθέρωση της Ελλάδας. Πανηγυρισμοί και ζητωκραυγές για την πολυπόθητη λευτεριά, ύστερα από 1.264 μέρες.
Αύγουστος
1945
Ολοκληρωτική καταστροφή των Ιαπωνικών πόλεων Χιροσίμα και Ναγκασάκι από ατομικές βόμβες που ρίχνουν οι Αμερικανοί για να εξαναγκάσουν την Ιαπωνία σε παράδοση.
1945
Ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος λήγει με συντριπτική ήττα των δυνάμεων του Άξονα. Εκατομμύρια θύματα, ερειπωμένες πόλεις, κατεστραμμένες οικονομίες, φρίκη και απελπισία.
1947
Η Ελλάδα καταφέρνει να προσαρτήσει τα Δωδεκάνησα, τα οποία μέχρι τότε ήταν στην Ιταλική κατοχή.




ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ 1941-44




















ΚΑΤΑΧΝΙΑ
  Καταχνιά βαριά, σκοτεινή καταχνιά, ο ήλιος δεν πέφτει πάνω στα σπίτια ,το φως έχει σβήσει από τα πρόσωπα των ανθρώπων,η Αθήνα δεν φαίνεται,η Ελλάδα δεν φαίνεται,παντού καταχνιά,οι άνθρωποι με τους γιακάδες τους σηκωμένους φεύγουνε γρήγορα,η πείνα με το μαύρο δρεπάνι της πηγαινοέρχεται στους δρόμους........

Κατοχή 
Στέλιος Καζαντζίδης από την Καταχνιά του Λεοντή


ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ


Νεκροί πολέμου1940-41: 13.327
Εκτελεσμένοι: 56.225
Θανόντες όμηροι στα γερμανικά στρατόπεδα:105.00
Νεκροί από βομβαρδισμούς:7.120
Νεκροί σε μάχες της Εθνικής Αντίστασης:20.650
Νεκροί στη Μέση Ανατολή:1.100
Νεκροί Εμπορικού Ναυτικού:3.500
Νεκροί από πείνα και ασθένειες:600.000
Απώλειες από υπογεννητικότητα:300.000

Σύνολο απωλειών:  1.106.922





Η εξέλιξη της μάχης της Ελλάδας μέσα από τους πρωτοσέλιδους τίτλους της εφημερίδας της εποχής, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 1940: Η Ελλάς ευρίσκεται από χθες σε πόλεμο με την Ιταλίαν. Το έθνος σύσσωμον, μνήμον των παραδόσεών του, εις τα επάλξεις! Οι ήρωες του Καπορέττο, απατεώνες ως πάντοτε, επετέθησαν ημίσειαν ώρα ενωρίτερον της εκπνοής του τελεσιγράφου. | Ο ελληνικός λαός καλείται δι' εμπνευσμένων διαγγελμάτων του βασιλέως και του κυβερνήτου να πράξη το καθήκον του. Ο εθνικός στρατός, μαχόμενος ηρωϊκώς εις τα ελληνοαλβανικά σύνορα αμύνεται μετ' επικού θάρρους του πατρώου εδάφους. Αεροπορικαί επιδρομαί εναντίον των Πατρών, όπου εσημειώθησαν θύματα, της Κορίνθου, της Ελευσίνος και του Τατοΐου.


Τετάρτη 30 Οκτωβρίου1940: Η Β' ημέρα του ελληνοϊταλικού πολέμου. Η παγκόσμιος κοινή γνώμη συγκεκινημένη διά την ηρωικήν στάσιν της Ελλάδος.


Παιδιά της Ελλάδος παιδιά
Σοφία Βέμπω

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 1940: Η διεθνής προσοχή στρέφεται εις την μάχην της Ελλάδος. Ολόκληρον το έθνος, στρατός και λαός δεν έχουν παρά ένα σύνθημα: "ΝΙΚΗ!". Μεγάλαι επιτυχίαι των ελληνικών πολεμικών δυνάμεων. Η ελληνική αεροπορία εβομβάρδισε και επολυβόλησεν εκ χαμηλού ύψους εχθρικά τμήματα. Εν αερομαχία κατερρίφθησαν δύο ιταλικά αεροπλάνα και αι ναυτικαί μας δυνάμεις εβομβάρδισαν τα αλβανικά παράλια.
Κυριακή 3 Νοεμβρίου 1940: Μετά την 6η ημέραν του ελληνοϊταλικού πολέμου... Οι Εύζωνοι με εφ' όπλου λόγχην, εκδιώκοντες τον εχθρόν, εισέδυσαν εις το αλβανικόν έδαφος. Όλαι αι ορειναί διαβάσεις κατέχονται σταθερώς υφ' ημών, κατελήφθησαν δε εντός εχθρικού εδάφους σημαντικώταται θέσεις.
Τρίτη 5 Νοεμβρίου 1940: Ήρχισε μεγάλη ελληνική αντεπίθεσις. Η υποχώρηση του ιταλικού στρατού λαμβάνει έκτασιν ατάκτου φυγής. Ιταλική φάλαγξ, απολεσθείσα εις την Πίνδον, παραδίδεται μετά του οπλισμού της. Η Κορυτσά ευρίσκεται υπό σφοδρόν και αδιάλλειπτον πυρ του ελληνικού πυροβολικού.
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 1940: Μεγάλαι επιτυχίαι των ελληνικών όπλων. Κατόπιν θυελλώδους ελληνικής αντεπιθέσεως η 3η Μεραρχία των Αλπινιστών, ενισχυμένη δι' ιππικού, Βερσαλιέρων και φασιστικής Εθνοφρουράς, εξεμηδενίσθη. Εις την άτακτον φυγήν της παρέσυρε και τας σταλείσας εξ Αυλώνος ενισχύσεις. Πολυπληθείς αιχμάλωτοι και πάντοιον υλικόν περιήλθον εις ημετέρας χείρας.
Σάββατον 23 Νοεμβρίου 1940: Ο περιφανής θρίαμβος των ελληνικών όπλων. Η Κορυτσά κατελήφθη χθες υπό του προελαύνοντος ελληνικού στρατού. Ο λαός της πόλεως υπεδέχθη μετ' ενθουσιωδών εκδηλώσεων τους ελευθερωτάς.
Η πορεία στο μέτωπο 
Μάνος Κατράκης από το Άξιον Εστί

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 1940: Γενική προέλασις εις το μέτωπον. Κατελήφθη η Μοσχόπολις. 1500 αιχμάλωτοι συνελήφθησαν εν Κορυτσά και πολύ υλικόν.

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1940: Τα ελληνικά στρατεύματα εισήλθον χθες εις Πόγκραδετς. Οι Ιταλοί υποχωρούν προς την κατεύθυνσιν του Ελβασάν.

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 1940: Ο ελληνικός στρατός κατέλαβε χθες μετά λυσσώδη μάχην την Πρεμετήν. Γενική υποχώρησις των Ιταλών καθ' όλην την γραμμήν του Μετώπου.
Σάββατον 7 Δεκεμβρίου 1940: Τα στρατεύματά μας καταλαβόντα την πόλιν των Αγ. Σαράντα, προώθησαν τας γραμμάς των προς Βορράν κάμπτοντα την ιταλική αντίστασιν. Εις τον λιμένα των Αγ. Σαράντα ανευρέθη ημιβυθισμένον το βομβαρδισθέν υπό της αεροπορίας ιταλικόν αντιτορπιλικόν - Άπειρα λάφυρα εις χείρας μας. Το Αργυρόκαστρον και το Δέλβινον εγκαταλείφθησαν υπό του ιταλικού στρατού.
Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 1940: Τα ελληνικά στρατεύματα, μετά νικηφόρους αγώνας, εισήλθον χθες εις το Αργυρόκαστρον.
Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 1940: Τα ελληνικά στρατεύματα κατέλαβον χθες την Χειμάρραν.
Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 1940: Νέος άθλος του ναυτικού μας: Το ελληνικόν υποβρύχιον "Παπανικολής" περιπολούν ανά την Αδριατικήν προσέβαλεν ιταλικήν νηοπομπή ν και κατεβύθισε τρία οπλιταγωγά.
Σάββατον 11 Ιανουαρίου 1941: Τα ελληνικά στρατεύματα κατέλαβον χθες την Κλεισούραν. Εξαιρετικής σπουδαιότητος δια την εξέλιξιν των επιχειρήσεων η νέα επιτυχία. Συνελήφθησαν 600 αιχμάλωτοι και περιήλθον εις χείρας μας άρματα μάχης.


Τα πρώτα ελληνικά κινούμενα σχέδια του Πολενάκη (1945)
Ο Ντούτσε αφηγείται..

Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 1941: Το νέον λαμπρόν κατόρθωμα του Β. Ναυτικού: Το ελληνικόν υποβρύχιον "Παπανικολής" ετορπίλλισε προχθές έμφορτον μεταγωγικόν σκάφος εις τα εχθρικά ύδατα.
Δευτέρα 7 Απριλίου 1941: Εις τα βουνά της Μακεδονίας γράφεται μια νέα εποποιία ασύλληπτων ηρωισμών. Από της πρωίας της χθες η Ελλάς και η Νοτιοσλαυία, υποστάσαι απρόκλητον επίθεσιν, ευρίσκονται εμπόλεμοι με την Γερμανίαν. Και η Ιταλία εκήρυξε τον πόλεμον εναντίον της Νοτιοσλαυίας. Τα στρατεύματά μας αμύνονται συγκρατούντα κρατερώς τας θέσεις των.
Σάββατον 12 Απριλίου 1941: Με πνεύμα αδαμάστου μαχητικότητος και με ακλόνητον πεποίθησιν επί την τελικήν νίκην, ο ηρωικός ελληνικός στρατός, βοηθούμενος από τους γενναίους Άγγλους, αντιμετωπίζει τον νέον εισβολέα.
Δευτέρα 28 Απριλίου: Την 8:25 π.μ. της χθες ο γερμανικός στρατός εισήλθεν εις Αθήνας. Πώς συντελέσθη η παράδοσις των Αθηνών και του Πειραιώς εις τας γερμανικάς αρχάς. Εις τον δήμαρχον των Αθηνών ανετέθησαν άπασαι αι εξουσίαι εις την πρωτεύουσαν.



Η ελευθερία κερδίζεται με αίμα
Εμείς οι Έλληνες το γνωρίζουμε καλά...






Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Ιστορία Στ΄, Ενότητα 2, Κεφάλαιο 5: Η οικονομική ζωή

Ιστορία Στ΄, Ενότητα 2, Κεφάλαιο 5: 
Η οικονομική ζωή 
1.Ποια ήταν η οικονομία τους πρώτους αιώνες της τουρκικής κατάκτησης; Ποιες ήταν οι ασχολίες των σκλαβωμένων Ελλήνων;
2.Ποιοι ήταν οι λόγοι της παρακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας; Ποιοι εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση αυτή;
3.Ποιες συνθήκες ειρήνης υπέγραψαν οι Τούρκοι μετά τις ήττες τους από Αυστριακούς και Ρώσους; Τι προέβλεπαν οι συνθήκες αυτές; Πώς ωφέλησαν τους Έλληνες;
4.Σε ποιες περιοχές επέκτειναν τις δραστηριότητες τους οι Έλληνες εκμεταλλευόμενοι τις συνθήκες ειρήνης; Τι ήταν οι παροικίες; Πώς οργανώθηκε ο ελληνικός εμπορικός στόλος; Ποια ήταν τα σπουδαιότερα εμπορικά κέντρα;
5.Η οικονομική άνθιση των Ελλήνων υπήρξε σημαντικός παράγοντας για την Επανάσταση του 1821. Δικαιολόγησε την άποψη αυτή.

6. Βάλε τίτλους στις εικόνες.
..............................                           .............................                    ...................................

7. Επίσημο γεύμα στο σπίτι του επισκόπου Σαλώνων στο Χρυσό.(Endward Dodwell,1821)


Παρατήρησε καλά την εικόνα και γράψε τις διαφορές που παρατηρείς με τη σημερινή εποχή.



Κατεβάστε ή εκτυπώστε την εργασία











Αρχοντικό στα Αμπελάκια

Πορταριά Πηλίου





                                                                       Κάντε το κουίζ


                                                                   κλικ εδώ



Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης

Στα πλαίσια του μαθήματος της φετινής ιστορίας η τάξη μας θα επισκεφτεί το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα ,που στεγάζεται σε ένα από τα πιο ιστορικά νεοκλασικά κτίρια της Θεσσαλονίκης.Ευκαιρία λοιπόν να γνωρίσουμε την ιστορία του κτιρίου.



Το Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, δίπλα στο μητροπολιτικό ναό του Γρηγορίου Παλαμά, στην οδό Προξένου Κορομηλά 23. Το κτίριο, σχεδιασμένο από το διάσημο αρχιτέκτονα Έρνστ Τσίλερ, κατασκευάστηκε μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1890, που έπληξε την πόλη και ολοκληρώθηκε το 1893. Το νέο κτίριο ανεγέρθηκε με δωρεά του Ανδρέα Συγγρού στη θέση παλαιότερου κτίσματος της Εφορείας των Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων της Θεσσαλονίκης. Το κτίριο ενοικιάστηκε από το ελληνικό κράτος για να στεγάσει το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας, το οποίο άλλωστε βρισκόταν στην ίδια περιοχή και παλαιότερα. Ο πρώτος Έλληνας πρόξενος, που εργάστηκε στο νεοκλασικό αυτό κτίριο, ήταν ο Γ. E. Δοκός.
Κατά την περίοδο 1904-1908 το ελληνικό προξενείο της Θεσσαλονίκης αναδείχθηκε σε επιτελικό κέντρο του Μακεδονικού Αγώνα. Επικεφαλής ήταν μια σημαντική προσωπικότητα, ο γενικός πρόξενος Λάμπρος Κορομηλάς. Στα τρία χρόνια της θητείας του στη Θεσσαλονίκη ο Κορομηλάς κατάφερε να συντονίσει όλες τις ελληνικές οργανώσεις της Μακεδονίας, ώστε να δρουν αποτελεσματικά, σχεδόν υπό ενιαία διοίκηση. Στο κτίριο του προξενείου, γνωστό ως «Κέντρο», εγκαταστάθηκαν επίλεκτοι αξιωματικοί, που ανέλαβαν, ως «ειδικοί γραφείς», το ρόλο των επιτελών. Αυτοί ήταν οι ουσιαστικοί αποδέκτες των σχετικών αναφορών, αυτοί εκτιμούσαν την κατάσταση, έδιναν οδηγίες, συναντούσαν εκκλησιαστικούς και εκπαιδευτικούς παράγοντες, καλύπτοντας ακόμη και οπλαρχηγούς.
Με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 η Μακεδονία απελευθερώνεται και ενσωματώνεται στο ελληνικό κράτος. Η υπηρεσία του προξενείου διαλύεται και το κτήριο περνά σε δημόσια χρήση. Για ένα διάστημα στέγασε ένα δημοτικό σχολείο. Η κατάσταση του κτιρίου χειροτέρευε διαρκώς. Ήδη το 1930 το κτήριο αναφέρεται από παλαιό αγωνιστή ως «παμπάλαιο». Ο ίδιος εξέφραζε τη βεβαιότητα ότι θα κατεδαφιστεί αργά ή γρήγορα και προσδοκούσε ότι μια πλατεία στη θέση του με μια αφιερωματική πλάκα θα περιέσωζε τη μνήμη του Αγώνα. Ευτυχώς διαψεύστηκε.
Μετά το μεγάλο σεισμό της Θεσσαλονίκης του 1978, που προκάλεσε αρκετές ζημιές, το κτήριο ανακαινίστηκε και παραχωρήθηκε στο Σωματείο «Οι Φίλοι του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα», προκειμένου να στεγάσει κάθε είδους κειμήλια και μαρτυρίες για το σημαντικό αυτό κεφάλαιο της νεοελληνικής ιστορίας.
Στις 27 Οκτωβρίου 1982, το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα εγκαινιάστηκε από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή.
                                                                              Πηγή:http://www.imma.edu.gr


Τα προσωπικά αντικείμενα του Παύλου Μελά











Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012

Ιστορία Στ΄, Ενότητα 2, Κεφάλαιο 4 Οι Κλέφτες και οι Αρματολοί


Οι Κλέφτες και οι Αρματολοί

1.Ποιο πρόβλημα αντιμετώπισαν οι Τούρκοι στον ελληνικό χώρο μετά Άλωση της Πόλης; Τι γνωρίζεις για τον Κορκόδειλο Κλαδά;
2. Τι ήταν οι κλέφτες;
3. Τι ήταν οι αρματολοί; Ποιους φημισμένους αρματολούς γνωρίζεις;
4.Πώς οι λέξεις “κλέφτης” και “αρματολός” έφτασαν να σημαίνουν το ίδιο πράγμα;
5.Τι πρόσφεραν στο υπόδουλο Γένος οι κλέφτες και οι αρματολοί;

6.Βάλε τίτλους στις εικόνες:

                                   
                                         ................................                 ...................................

7.Με βάση το παρακάτω απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη πώς αντιμετώπιζαν οι Έλληνες αγρότες τους Κλέφτες;




Κατεβάστε η εκτυπώστε την εργασία








Οι κλέφτες και το κλέφτικο τραγούδι

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, πολλοί Έλληνες, μην αντέχοντας την καταπίεση και την ταπείνωση που δέχονταν από τους Τούρκους, κατέφυγαν στα βουνά όπου εκεί ζούσαν μια άγρια αλλά ελεύθερη ζωή.Επειδή οι Τούρκοι ήταν απασχολημένοι πιο πολύ με το να μαζεύουν τους φόρους εύκολα από τους χωρικούς του κάμπου, δε πατούσαν στα δύσβατα Ελληνικά βουνά. Έτσι οι κλέφτες ζούσαν σχεδόν ανενόχλητοι, κρυμμένοι στα λημέρια τους και ασχολούνταν κυρίως με το να ληστεύουν και να λεηλατούν τις τουρκικές περιουσίες, οι οποίες στην πραγματικότητα προερχόταν από το βίος των Ελλήνων. Γι' αυτό ονομάστηκαν κλέφτες.Αποτέλεσαν τις πρώτες ένοπλες Ελληνικές ομάδες οι οποίες και ξεκίνησαν τον αγώνα κατά των Τούρκων.


Κλέφτες ονομάζονταν οι ανυπότακτοι Έλληνες οι οποίοι στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας δεν μπορούσαν να υποφέρουν τη σκλαβιά και ζούσαν στα βουνά, σε δύσβατες περιοχές, τα λημέρια.
Συχνά έπλητταν και τους πλούσιους Έλληνες οι οποίοι, σε συμφωνία με τον κατακτητή, τους καταδίωκαν.  Άλλαζαν τόπους διαμονής για να μπορέσουν να προφυλαχθούν και τοποθετούσαν καραούλια (σκοπιές). Κάθε ομάδα κλεφτών είχε δικό της μπαϊράκι (σημαία) που τη συμβόλιζε. Αρχηγός της ομάδας ήταν ο καπετάνιος
και υπαρχηγός, το πρωτοπαλίκαρο του. Μπορούσε ακόμα να είχε και ψυχογιούς, ανήλικα δηλαδή κλεφτόπουλα τα οποία επιδίωκαν να γίνουν κλέφτες. Λόγω της δύσκολης ζωής τους, στα σαράντα τους χρόνια οι πιο πολλοί ήταν γέροι και λίγοι πέθαιναν με φυσικό θάνατο. Στις ειρηνικές μέρες φρόντιζαν τ' άρματά τους, παράβγαιναν στο τρέξιμο, στο πήδημα, το λιθάρι και το σημάδι ή γλεντούσαν και χόρευαν. Στις συγκρούσεις τους με τους Τούρκους, έστηναν ενέδρες και έκαναν αιφνιδιασμούς , τον λεγόμενο
κλεφτοπόλεμο.
Οι κλέφτες μπορούσαν να κινούνται ελεύθερα παντού. Ωστόσο κάθε σώμα κλεφτών, προτιμούσε ένα κατάλυμα στην περιοχή του αρματολικιού απ' το οποίο είχαν απομακρυνθεί. Το κατάλυμα αυτό ονομαζόταν στρατηγείο ή λημέρι. Ήταν πάντα έτοιμοι να αλλάξουν λημέρι αν γινόταν αντιληπτοί από τους Τούρκους.
Έμεναν και προφυλάσσονταν στο λημέρι τους σε όλη τη διάρκεια της ημέρας και τη νύχτα, που δε διέτρεχαν κανέναν κίνδυνο, κοιμόνταν στο ύπαιθρο πάνω σε πυκνούς σωρούς κλαδιών και τύλιγαν το σώμα τους με αδιάβροχους μανδύες φτιαγμένους από κατσικίσια τρίχα. Όταν επρόκειτο να κάνουν επιδρομή, έβγαιναν τη νύχτα, κατά προτίμηση όταν αυτή ήταν θυελλώδης και σκοτεινή. Η ταχύτητα των κινήσεών τους ήταν τέτοια, ώστε συνήθως έπιαναν τον εχθρό απροετοίμαστο. Ήταν υποχρεωμένοι να ζουν από λεηλασίες, μακριά από τους συγγενείς τους, χωρίς καμιά άνεση, με μόνο σκοπό την απελευθέρωση της πατρίδας
του
Κλέφτικα τραγούδια


Της κλεφτουριάς τα βάσανα
Παιδιά, σαν θέτε λεβεντιά και κλέφτες να γενείτε
ν' εμένα να ρωτήσετε να σας ομολογήσω 
της κλεφτουριάς τα βάσανα και των κλεφτών τα ντέρτια.
Μαύρη ζωή που κάνουμε εμείς οι μαύροι κλέφτες! 
Ποτέ μας δεν αλλάζουμε και δεν ασπροφορούμε, 
ολημερίς στον πόλεμο, τη νύχτα καραούλι. 
Δώδεκα χρόνους έκαμα στους κλέφτες καπετάνιος.
Ζεστό ψωμί δεν έφαγα, δεν πλάγιασα σε στρώμα,
τον ύπνο δεν εχόρτασα, του ύπνου τη γλυκάδα, 
το χέρι μου προσκέφαλο και το σπαθί μου στρώμα,
και το καριοφιλάκι μου σαν κόρη αγκαλιασμένο.


Του Βασίλη

"Βασίλη, κάτσε φρόνιμα, να γένεις νοικοκύρης, 
για ν' αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια και γελάδες,
χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν".
"Μάνα μου, εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,
να κάμω αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,
και να 'μαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι στους γερόντους.
Φέρε μου τ' αλαφρό σπαθί και το βαριό τουφέκι,
να πεταχτώ σαν το πουλί ψηλά στα κορφοβούνια, 
να πάρω δίπλα τα βουνά, να περπατήσω λόγκους, 
να βρω λημέρια των κλεφτών, γιατάκια καπετάνων,
και να σουρίξω κλέφτικα, να σμίξω τους συντρόφους, 
που πολεμούν με την Τουρκιά και με τους Αρβανίτες".
Πουρνό φιλεί τη μάνα του, πουρνό ξεπροβοδιέται. 
"Γεια σας, βουνά με τους γκρεμνούς, λαγκάδια με τις πάχνες!"
"Καλώς το τ' άξιο το παιδί και τ' άξιο παλικάρι!
" Μάνα, μ' εκαταράστηκες, βαριά κατάρα μου είπες:
"Κλέφτης να βγεις, παιδάκι μου, κάμπους, βουνά να τρέχεις,
ολημερίς στον πόλεμο, τη νύχτα καραούλι, 
και στα γλυκοχαράματα να πιάνεις το ταμπούρι". 
Να ήσουνα πετροπέρδικα στα πλάγια του Πετρίλου,
ν' αγνάντευες πως πολεμάν οι κλέφτες με τους Τούρκους,
ν' αγνάντευες το γιόκα σου μπροστά απ' τα παλικάρια. 
Ομπρός ξεστρώνει την Τουρκιά με το σπαθί στο χέρι,
 κι απ' τη φωνή του την ψηλή αχολογάει ο τόπος: 
"Βαρείτε, παλικάρια μου, σκοτώνετε τους σκύλους,

κάντε το κουίζ


κλικ εδώ

Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012

Ιστορία Στ΄, Ενότητα 2, Κεφάλαιο 3 :Η θρησκευτική και πολιτική οργάνωση των Ελλήνων


Ιστορία Στ΄, Ενότητα 2, Κεφάλαιο 3
Η θρησκευτική και πολιτική οργάνωση των Ελλήνων
1.Ποια προνόμια και αρμοδιότητες έδωσε ο Μεχμέτ Β΄ στον Πατριάρχη μετά την Άλωση της Πόλης;
2.Πώς αντιμετώπιζαν οι κληρικοί την τουρκική κατάκτηση ; Σε ποιους έστρεψαν τις ελπίδες τους οι σκλαβωμένοι Έλληνες για την απελευθέρωσή τους;
3.Τι γνωρίζεις για τους Φαναριώτες;
4.Σε ποιους εμπιστεύτηκαν οι Τούρκοι την διοίκηση των ελληνικών κοινοτήτων και για ποιο λόγο;
5.Βάλε τίτλους στις εικόνες:

          ...........................................            .........................................              .............................

6.Διάβασε το κείμενο. Μπορείς να απαντήσεις με λίγα λόγια γιατί οι Τούρκοι αποκαλούσαν τους Έλληνες Ρωμιούς.



Σχολίασε το κείμενο.


Κατεβάστε ή εκτυπώστε την εργασία




  




 



Β. 3. Η θρησκευτική και η πολιτική οργάνωση των Ελλήνων - Quiz


κλικ εδώ




Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Μακεδονικός Αγώνας 1904-1908 (Τέλλος Άγρας)


Τέλλος Άγρας 
Ο Τέλλος Άγρας γεννήθηκε στούς Γαργαλιάνους Μεσσηνίας το 1880. Με το βαθμό του υπολοχαγού μπήκε ως αντάρτης στο Βάλτο των Γιαννιτσών και πρωτοστάτησε στις συμπλοκές με τους κομιτατζήδες στο στρατηγικό αυτό σημείο, χωρίς να τον λυγίζουν οι τραυματισμοί και οι αρρώστειες του βάλτου. Στις 5 Ιουνίου 1907 ο Βούλγαρος Βοεβόδας Ζλάταν εκμεταλλεύτηκε το ήθος και την τιμιότητα του Άγρα και, αφού τον κάλεσε άοπλο να συμφιλιωθούνε, τον αιχμαλώτισε και τον κρέμασε κοντά στην Έδεσσα.
Πραγματικό του όνομα Σαραντέλος ή Σαράντος Αγαπηνός. Η καταγωγή του ήταν από τη περιοχή Γαργαλιάνοι, όμως, γεννήθηκε στο Ναύπλιο, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του ως Εφέτης. Κατάγεται από πατέρα και μητέρα που οι ρίζες της γενιάς τους χάνονται σε ένδοξες και αριστοκρατικές οικογένειες. Το 1901 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων και τοποθετήθηκε στη φρουρά της Αθήνας. Η επιθυμία του να προσφέρει ουσιαστικότερες υπηρεσίες στην πατρίδα τον ώθησε μετά από λίγους μήνες στην εθελούσια κατάταξή του στα στρατιωτικά σώματα που αγωνίζονταν στη Μακεδονία εναντίον των βουλγάρων κομιτατζήδων. Σε πολύ νεαρή ηλικία κατόρθωσε να διοριστεί αρχηγός ενός ανταρτικού σώματος, το οποίο προετοίμαζε στο Βόλο ο καπετάν Ακρίτας (Κωνσταντίνος Μαζαράκης).
Τον Σεπτέμβριο του 1906, ύστερα από απόφαση του Γενικού Προξενείου Θεσσαλονίκης, αποστέλλονται στη λίμνη των Γιαννιτσών τρία νεοσυγκροτηθέντα ελληνικά σώματα. Μετά από μεσολάβηση του Νικολάου Ρόκα, καλείται στην περιοχή ο Αγαπηνός. Πρώτο εισήλθε στις αρχές του μήνα το σώμα του Ανθυπολοχαγού του Πεζικού Τέλλου Αγαπηνού με δύναμη είκοσι ανδρών, ενώ μετά από λίγες μέρες κατέφτασαν τα σώματα του Υπολοχαγού του Πεζικού Σάρρου Κωνσταντίνου (Κάλα) και Ανθυποπλοίαρχου Δεμέστιχα Ιωάννη (Νικηφόρου) με εικοσιπέντε άνδρες ο καθένας. Πρωταρχική αποστολή των σωμάτων ήταν η απομάκρυνση των βουλγαρικών συμμοριών από τη λίμνη, οι οποίες είχαν εγκατασταθεί με ισχυρές δυνάμεις στο νοτιοδυτικό τμήμα της, έτσι ώστε να μπορεί να αποτελέσει βάση εξόρμησης και κέντρο ανεφοδιασμού των ελληνικών σωμάτων για τις περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας.
Το Νοέμβριο επιχειρείται επίθεση από το σώμα του Αγαπηνού κατά των Βουλγάρων, με σκοπό να καταλάβει την καλύβα Κούγκα. Η επιχείρηση δεν ήταν επιτυχής. Ο ίδιος ο Αγαπηνός τραυματίζεται και μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη, μετά από μια βδομάδα, ωστόσο, επανέρχεται. Στα τέλη Φεβρουαρίου αποχώρησε από τη λίμνη και εγκαταστάθηκε στη Νάουσα, αφενός για να αποθεραπευτεί από τα τραύματα και τους πυρετούς από τους οποίους έπασχε, αφετέρου για να διευθύνει τον αγώνα της περιοχής. Παρά τον κλονισμό της υγείας του και τα τραύματά του εξακολουθούσε να συμμετέχει ενεργά.
Εντούτοις, τον Απρίλιο του 1907, το Προξενείο Θεσσαλονίκης αποφάσισε να αντικαταστήσει τους αρχηγούς και τους αντάρτες, οι οποίοι είχαν δοκιμαστεί και εξαντληθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ανάμεσά τους και ο Άγρας. Ωστόσο, επανειλημμένα λάμβανε πληροφορίες για την πτώση του ηθικού των βουλγαρικών συμμοριών και τη διάθεση πολλών στελεχών των κομιτάτων να διακόψουν τους δεσμούς τους με αυτά και να προσχωρήσουν στον ελληνικό αγώνα. Τέτοια διάθεση εκδήλωσε ο βοεβόδας Ζλατάν, την οποία καλωσόρισε ο Άγρας. Ήθελε να επισφραγίσει την πολυσχιδή δράση του με τη θεαματική προσχώρηση στην ελληνική πλευρά μεγάλης ομάδας κομιτατζήδων.
Ακολούθησαν αρκετές συναντήσεις των δύο αρχηγών πριν την τελευταία συνάντηση της 3ης Ιουνίου. Εκείνη τη μέρα, οι βοεβόδες Κασάπτσε και Ζλατάν, παραβαίνοντας τις συμφωνίες, συνέλαβαν τον Άγρα και τον Αντώνη Μίγγα, ενώ οι υπόλοιποι από τη συνοδεία αφέθηκαν αργότερα ελεύθεροι. Τους διαπόμπευσαν ως δήθεν αιχμάλωτους, δεμένους και ξυπόλυτους, στα χωριά της περιοχής, με σκοπό να αναπτερώσουν το ηθικό των τρομοκρατημένων οπαδών των κομιτατζήδων.
Τη νύχτα της 7ης Ιουνίου, τους απαγχόνισαν μεταξύ των χωριών Τέχοβο (Καρυδιά) και Βλάδοβο (Άγρας). Το γεγονός τάραξε τους Έλληνες της περιοχής και η προδοσία των Βουλγάρων φανάτισε τους Έλληνες αντάρτες, με αποτέλεσμα ο ελληνικός αγώνας να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση και περισσότερες επιτυχίες.
Τόπος ταφής Άγρα -Μίγγα





Κείμενο για αξιοποίηση



Η Ναουσαία Θάλεια Σαμαρά ήταν μικρή στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα αλλά κατέγραψε τις μαρτυρίες των πρωταγωνιστών και με τα δύο βιβλία της "Στου Βερμίου την αντάρα" και "Στο Μακεδονικό Αγώνα"ρίχνει άπλετο φως στις δύσκολες και ηρωικές στιγμές των Μακεδόνων.Το παρακάτω απόσπασμα ρίχνει φως στην προδοσία και το θάνατο του Τέλλου Αγαπηνού.




Δείτε τη ζωή και το θάνατο του Τέλλου Άγρα στη "Μηχανή του Χρόνου"